Το έργο της Φωτεινής Κωστάκου, σε σκηνοθεσία Στέφανου Καρυδάκη, αποτελεί μια ποιητική performance που συνομιλεί με τον Άγγελο Σικελιανό, την Εύα Πάλμερ και τα Δελφικά εγχειρήματα, επιχειρώντας να συνδέσει την ποίηση, το σώμα, τη φωνή, την παράδοση και τη σκηνική πράξη.
Η παράσταση δεν προσέγγισε την παράδοση ως απλό διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως ζωντανό υλικό της σκηνής. Μέσα από τους ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς, τις γυναικείες φωνές ακαπέλα, την κίνηση του κύκλου και τον ποιητικό λόγο, δημιουργήθηκε μια σκηνική σύνθεση που αναζήτησε τον διάλογο ανάμεσα στην αρχαία ελληνική ρίζα και τη σύγχρονη καλλιτεχνική έκφραση.
Στην παράσταση συμμετείχαν η Χορευτική Ομάδα «ΕΡΕΥΝΑ», το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης & Ιστορίας του Δήμου Σαλαμίνας και ο Όμιλος Λαϊκής Παράδοσης Μεγάρων «Αλκάθους & Καρία».
Ερμήνευσαν οι Ηλίας Σαρδέλης, Φωτεινή Κωστάκου, Αλίκη Σπανού και Άσπα Παπανικολάου. Στο πιάνο ήταν ο Σπύρος Πρατίλας. Τα σκηνικά και τα κοστούμια υπέγραψε η Ελένη Λαζαράκη, ενώ τα υφαντά δημιούργησαν η Μαρία Καρακίτσου και η Μαρία Παπακωνσταντίνου. Την καλλιτεχνική επιμέλεια είχε η Art Fantaisie. Την παραγωγή παρουσίασε το Θέατρο Σαλαμίνας.
Οι «Μούσες και Ανυφάντρες» αποτέλεσαν μια ιδιαίτερη σκηνική πρόταση, όπου η ποίηση του Σικελιανού, η δελφική ιδέα, η παραδοσιακή κίνηση και η θεατρική εικόνα συναντήθηκαν σε έναν ενιαίο καλλιτεχνικό άξονα.
